หนังสือ Microtrends

“Microtrends” เป็นหนังสือ แนวเจาะประเด็นความรู้สึกนึกคิดที่เปลี่ยนแปลงขึ้นใน “ตัวเรา” แต่เราไม่รู้ --มาบอกเรา ..ทำให้เรารู้สึกว่า “จริงๆ ..มันเป็นอย่างนั้นจริง” --Microtrends เป็นการ เจาะไปศึกษา ความเปลี่ยนแปลง ของสังคมอเมริกา เช่น การขยายที่อยู่ของคนทำงานไปอยู่ชานเมือง แล้วก็ขับรถเข้ามาทำงานเป็นช่ัวโมง มันก็เป็น Pattern ของการเปลี่ยนแปลง ในการบริโภคน้ำมัน

ที่ใครๆพูดว่า คนอเมริกัน “Addicted to Oil” มันก็มาจากการที่คนอยู่บ้านที่ห่างกับที่ทำงาน จึงต้องใช้รถและนำ้มันอย่างมากมาย (แต่อเมริกาไม่ได้มีเมืองหลวงเพียงเมืองเดียวอย่างกรุงเทพ Trend นี้มันกระจายอยู่ทุกเมืองนั่นเอง)

ชีวิตการทำงานที่รีบเร่ง การสื่อสารที่รวดเร็ว ทำให้เรามีเวลากับ ความสัมพันธ์ Relationship เปลี่ยนไป …สิ่งเหล่านี้กระทบต่อ การแต่งงาน การเลือกคู่ หรือ พฤติกรรมชู้สาวในสำนักงาน (ซึ่งจริงๆแล้ว คุณอาจจะนึกว่า สิ่งแปลกๆที่คุณ(แอบ)ทำอยู่ มันเป็นเฉพาะคุณ การคบแฟนแบบแปลกๆ บางคน Open Relationship บางคนคบกันเพื่อบางอย่าง(ทำอะไรหรือ?) แต่นั้น “มันไม่ได้เกิดเฉพาะคุณ มันได้เกิดกับคนในวงกว้าง (เพียงแต่คุณไม่รู้)”

และการรวบรวบพฤติกรรมแปลกๆ ใหม่ๆ ในสังคมเหล่านี้ มันก็คือ สิ่งที่หนังสือ Microtrend ได้เข้าศึกษาสังคมอเมริกัน (ซึ่งน่าสนใจ และหลายๆอย่าง ผมว่ามันก็ได้เกิดขึ้น คล้ายๆกันในบ้านเรา) …ผมว่า ในอนาคตน่าจะมีหนังสือเล่มนึงที่เข้าศึกษาพฤติกรรมแปลกๆที่ส่งผลต่อ การใช้จ่ายและพฤติกรรมการบริโภคที่เปลี่ยนไป ในบ้านเราบ้าง (เช่นที่บอกว่าคุณไปทำอะไร แปลกๆ ..การไปศึกษาว่า “ที่ไหน” มันก็สร้างธุรกิจ เพื่อรองรับ Trends ได้จริงป๊ะ !!)

มันคงจะสนุกดี ถ้าคุณสามารถเข้าใจ Trend ใหม่ๆของสังคม และสามารถเปิดธุรกิจเพื่อรองรับ พฤติกรรมนั้นๆ “ผมหมายถึงคุณจะรวย โคตรรวย!! หากคุณเข้าใจ สิ่งที่เปลี่ยนไปของ Trend สังคมนั่นเอง”

ในบ้านเราคุณสังเกตุไหมว่า “ผู้หญิงที่ทำงานเก่งในชุดทำงานแบบWhite Collar” แค่พูดผมเห็น “หลายๆคนน้ำลายไหล!! ทำไมเล่า!! …นี่แหละ Trend “Cougars” สาวใหญ่หน้าที่การงานดีในอเมริกา กลายเป็นจุดดึงดูดเด็กหนุ่มอเมริกันอย่างไม่น่าเชื่อ “นี่แหละ Trend กินเด็กในอเมริกา ---แต่เด็กมันก็อยากให้กินนะ” เอ๊ะ!! ผมว่า Trend นี่บ้านเราก็ … ไม่เบานะเนี่ย !! so interesting จริงๆง่ะ…..ไปอ่านต่อไป สนุกดี…

หนังสือ ANIMAL SPIRITS

"Animal Spirits" เป็นหนังสือ แนวนักสืบเศรษฐศาสตร์สมัยใหม่ อีกเล่มที่น่าสนใจ ..เป็นการมอง Economic โดยใช้ "สัญชาตญาณของสัตว์" เข้ามาร่วมคิด ---เพราะแนวความคิดของเศรษฐศาสตร์แขนงใหม่ มองว่า พฤติกรรมมนุษย์ จะส่งผลโดยตรง ต่อการตัดสินใจต่างๆ จึงทำให้ การวิเคราะห์และคาดการณ์ เศรษฐกิจและวิเคราะห์ปัญหาต่างๆ มีความแม่นยำขึ้น

การคิด ทฤษฏี"สัตว์" จะมองที่ 5 ประเด็นหลักคือ
1.Confidence ความมั่นใจไร้สติของมนุษย์ที่ส่งผลต่อการ คิด,ตัดสินใจ และแสดงออกอย่างมหาศาล

2.Fairness ความยุติธรรม ซึ่งเราก็รู้ๆ กันดีว่า ไม่ว่าจะอยู่ที่ใดในโลก --มันมีไม่รู้กี่มาตรฐาน ไม่ใช่แค่สังคม 2 มาตรฐานอย่างที่เราคิดกัน

3.Money Illusion คือ ความลวงตาของเงินที่ คนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจ เพราะมองไม่ออกว่า แท้จริงเงิน มันสร้างขึ้นมาเพื่อลดมูลค่า ไม่ใช่เครื่องมือรักษามูลค่าอย่างที่เราคิดกัน!!

4.Corruption อันนี้ใกล้ตัวสุดๆ มันเป็นการโกงระดับชาติที่ส่งผลกระทบ ถึงคุณภาพของสิ่งต่างๆ รอบตัว เรียกได้ว่า "คนโกงนอนหลับสบายอิ่ม รวยพุ่ง!!-- ในขณะที่คนส่วนใหญ่รับผลกระทบที่เลวร้าย"

5.Stories คือ การผูกเรื่องราว ซึ่งมีผลสำคัญต่อการรับรู้ของคน เนื่องจากสมองคนมักจะรับสิ่งที่เป็นเรื่องราวได้เข้าใจมากกว่า ..มหาลัยดังๆอย่าง Harvard จึงเอาการเรียนแบบ Case study เป็นวิธีหลีกในการเรียนการสอนนั่นเอง

คนเขียนใช้ 5 ประเด็นหลักนี้มาเป็นเครื่องมือในการหาคำตอบของ คำถามที่น่าสนใจ เช่น ทำไมระบบเศรษฐกิจเข้าสู่ภาวะตกต่ำ/ ทำไมธนาคารกลางมีอำนาจเหนือระบบเศรษฐกิจ(ในบางครั้ง)/ทำไมมีคนตกงาน/ทำไมภาวะเงินเฟ้อแปรผกผันกับอัตราการว่างงานในระยะยาว/ ทำไมการตัดสินใจออมเงินเป็นสิ่งที่คาดการณ์ไม่ได้/ ทำไมตราสารทางการเงินและการลงทุนภาคธุรกิจมีความผันผวน/ ทำไมอสังหามีทั้งขึ้นและลง และ ทำไมคนบางกลุ่มยากจนเป็นพิเศษ

จริงๆแล้ว คำตอบและคำอธิบายของทุกสิ่ง "คุณสามารถคิดได้โดยไม่ต้องเรียนก็ได้ " เพียงแต่คุณจะต้องเข้าใจความรู้สึกของคน(ซึ่งก็คือตัวคุณเอง)..การตัดสินใจของคนจะใช้ อารมณ์และความรู้สึกเป็นที่ตั้ง (และก็มักจะตั้งอยู่ใน 5 ประเด็นที่กล่าวมาทั้งสิ้น)เช่น การผูกเรื่องราวเน่าๆของนักการเมืองผีปากกล้า จนทำให้คนเลือกเขาเข้ามาเพื่อ โกงกิน ซึ่งจุดนี้ส่งผลต่อ คุณภาพชีวิตโดยรวมของคนส่วนใหญ่ ..และความไม่เท่าเทียม จึงเป็นเครื่องสร้างความแตกต่างแบบสุดโต่งระหว่างคนรวยกับคนจนมากขึ้นเรื่อยๆ ..การศึกษาที่ไม่สูงของคนทำให้ไม่เข้าใจมูลค่าของเงิน ส่งผลให้คนส่วนใหญ่ตัดสินใจ ออมและลงทุนอย่างไม่สมเหตุสมผล ก่อให้เกิด Cycle ของความต้องการ และความตื่นตระหนกของ Flow ของเงิน --"แต่ท้ายสุด มันก็กลับมาที่ตัวของมนุษย์เองที่สร้างและทำลายทุกสิ่ง"

หนังสือ Dhandao Investor

"ให้ลงทุนในธุรกิจที่มีความเสี่ยงต่ำ แต่มีความไม่แน่นอนสูง"

"ให้ลงทุนในธุรกิจที่มีความเสี่ยงต่ำ แต่มีความไม่แน่นอนสูง" เป็นคำแนะนำจากหนังสือ DHANDHO INVESTOR โดย Mohnish Pabrai

-- ผมได้อ่านคำพูดนี้แล้วรู้สึกว่าโดนมาก เพราะเขาบอกว่า เศรษฐีของโลก อย่าง ลักษมี มิลตาล เจ้าของ Mittel กิจการเหล็กที่ใหญ่ที่สุดในโลก หรือ แม้แต่ Carlos Slim (คนที่ล้มแชมป์รวยสุดในโลกจาก Bill Gates ในปีนี้)เองก็มีแนวคิดที่ว่านี้เช่นเดียวกัน

-- ทีแรกผมก็ไม่เข้าใจ พออ่านๆไปจึงถึงบางอ้อ ว่า สาเหตุที่ควรลงทุน "ในธุรกิจที่มีความเสี่ยงต่ำ แต่มีความไม่แน่นอนสูง" เพราะการที่เราจะได้ซื้อหุ้นราคาถูก ย่อมเป็นช่วงที่นักลงทุนคนอื่นสงสัย ลังเล ไม่แน่ใจ สถานการณ์ ซึ่งแน่นอน เวลาที่หุ้นตกย่อมหมายถึง วิกฤตในขณะนั้น เช่น กลุ่ม PTT ช่วงที่มาบตราพุต โดนระงับ , กลุ่ม Telecom ช่วงที่มีการพาดพึงคดี เอื้อประโยชน์ คุณ ทักษิณ

แน่นอน การเข้าลงทุนในช่วงเวลาดังกล่าว ถือว่าไม่แน่นอน (กลัวกิจการเจ๊ง) แต่หากเราเข้าใจว่า แท้จริงๆแล้ว ธุรกิจที่เราลงทุนมีความเสียงต่ำ เราก็สามารถที่จะลงทุน

-- อย่าง PTT ถ้ามองให้ดี คือ ผู้ผูกขาดพลังงานของประเทศ ดังนั้น ไม่ว่าวิกฤตจะแรงแค่ไหน PTT ก็จะผ่านไปได้(เรียกว่ามีความเสี่ยงต่ำ) หรือ อย่างในกรณีของ ADVANC ผู้ให้บริการมือถือที่ใหญ่ที่สุด มีผู้ถือหุ้นมากมาย และมีเครือข่ายที่ใหญ่ และสำคัญที่สุดในประเทศ ก็คือ ความเส่ียงต่ำ

ดัง นั้น ไม่ว่าเหตุการณ์จะเลวร้าย ก็น่าจะผ่านไปได้ --- การเข้าซื้อในกิจการที่มีความเสี่ยงต่ำ ในช่วงเวลาที่ไม่แน่นอน(วิกฤต) ย่อมได้ ซื้อหุ้นในราคาที่ถูกมากๆ และเป็นโอกาสที่จะได้กำไรสูงสุดนั่นเอง
คำถามที่เกิดขึ้นคือ "คุณกล้า ไหมล่ะ"

หนังสือ MADE TO STICK

เรื่องเล่าตั้งแต่ โจรขโมย “ไต”ของชายคนหนึ่งที่ เผลอดื่มเหล้าหลับไป ตื่นมาอีกที “ไตของเขา ถูกขโมยไปเสียแล้ว !!” โดย โจรขโมยตับ

“ไขมัน”ที่อยู่ใน “ป๊อบคอร์น แต่ละถุง มีมากเท่ากับ “ไข่ดาวหมูแฮมในมื้อเช้า บวกกับ Big Mac บวกกับเสต็กมื้อเย็นรวมกัน” (บ้าไปแล้ว!!)

พวกนี้แหละครับที่เขาเรียกว่า MADE TO STICK คือ ใครได้ยินได้ฟัง จะ “สนใจ” เรียกได้ว่า “โดน!!” …เรียกได้ว่า เรื่องราวในโลกมีอยู่มากมาย ----แต่เรื่องราวที่จะ “สะกิดต่อมความสนใจ และขายได้ มันไม่ได้มีมาก”
---คำทำนาย นอสตราดามูส ผ่านมาสี่ร้อยปี ยังกล่าวขานกันจนปัจจุบัน ..หรือ เนื้อไก่ที่เอามาทำ นักเก็ต ของ แมคโดนัลด์ ที่โยนไก่ทั้งตัวเข้าเครื่องบด แล้วก็ ปั้นเป็นก้อนมาให้เรากิน …”เรื่องเหล่านี้ เตะต่อมความสนใจ ซึ่งนับเป็นการ โปรโมท หรือ ทำลาย สินค้าได้อย่างดี”

ความน่าสนใจของหนังสือเล่มนี้ อยู่ที่ การยก Case study ของ บริษัทที่สามารถสร้างสินค้าแบบ Made to stick (ให้ติดได้..) หลักการสำคัญที่ผู้เขียน สกัดออกมาเป็น ขบวนการ(ทำให้ติด)มี 6 ข้อคือ

1. (Simplicity) คือ Idea มันต้อง “ง่าย” อย่างเรื่องขโมยไตใครๆก็เข้าใจ แต่ลองเอาหัวข้อบรรยายของ ดร.ในมหาลัย ยกขึ้นมา …ก็ งง กันทั้งแถบล่ะผมว่า

2. (unexpectedness) คือ มันต้อง “ตื่นเต้น คาดไม่ถึง” เช่น นักเก็ตไก่ของ แม็ค มันบดไก่ทั้งตัว (จริงไม่จริงไปว่ากันทีหลัง..เอาความ “ตะลึงว่ากันก่อน)

3. (Concreteness) คือ “ชัดเจน” เพราะส่วนมาก Idea มันจะ (อึมคลึม) อย่างเวลาไปฟังบรรยาย “แล้วหาว” นั่นแหละ มัน อึมครึมจนง่วง..

4. (Credibility) นี่เป็น “ศาสตร์ของการทำให้เชื่อ” ..ความเชื่อไม่จำเป็นต้องเป็น Fact หรือ ความจริง มันอยู่ที่ผู้สื่อสาร และวิธีการสื่อสารมากกว่า ดังนั้น ตรงนี้ผมว่ามันต้องใช้การฝึกฝน อย่างโอบามาพูดอะไร คนคล้อยตามหมด หรือ อย่าง Oprah ยกสินค้าอะไรมาพูดในรายการ Talk show ..ขายดีหมด นี่แหละแจ๋ว

5. (Emotion) คือ สร้างให้เกิด “อารมณ์” ..ไม่ใช่ทะลึ่งนะครับ …มันคือ อารมณ์ร่วมใน ข้อความที่สื่อสาร เช่น การยกตัวอย่างของ ป๊อบคอร์น ในโรงหนังที่ บอกว่า มีไขมันบรรจุเท่ากับคุณกินอาหารมันๆทั้งวัน รวมกัน “นี่แหละครับ พอสาวๆฟัง ก็มีอารมณ์ …สยองในป๊อบคอร์นทันที”

6. (Stories) คือ Idea หรือ สินค้า จะน่าสนใจหรือไม่ มันขึ้นอยู่กับ การถ่ายทอด ซึ่งธรรมชาติของคน ชอบเรียนรู้ผ่านเรื่องราว ดังนั้น ใครทำเรื่องราวของ Idea หรือ สินค้าได้น่าดึงดูด มันก็จะ (Stick) นั่นเองครับ


นี่แหละครับคร่าวๆ ส่วนใครชอบต่อยอดไปซื้อหนังสือมาอ่านดู (ผมสนับสนุนการอ่าน สำหรับสังคมไทย ..หลายคนกลัวว่าซื้อมาไม่มีเวลาอ่าน ผมว่าผิดประเด็นนะ เพราะจริงๆ มีเวลาเราก็ค่อยๆอ่าน ไม่ต้องอ่านต่อเนื่องให้จบ เปิดตรงไหนของเล่มมันก้ให้ Idea ทั้งนั้น ..”หนังสือมันคือ สมุดรวมความคิดและประสบการณ์” ดังนั้น อย่าไปยึดติดกับ สารบัญ แล้วคุณจะอ่านหนังสือสนุกขึ้นครับ) …และหลังจากหนังสือ ผมแนะนำไปต่อยอดที่ Blog ของคนเขียนหนังสือ ก็จะมีอะไรใหม่ๆเพิ่มเติม

หนังสือ Outlier

ผมอ่านหนังสือ "Outliners - ของ Malcolm Gladwell" เขาพูดถึงเรื่อง ความเก่งหรือ การเป็นมืออาชีพ ได้อย่างน่าสนใจมาก เขายก "กฎของ 10,000 ชม." คือ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม เช่น เล่นดนตรี เล่นกีฬา เต้น ร้องเพลง คือ ทั้งหมดนี้มีเส้นแบ่งระหว่าง"มือสมัครเล่น" กับ "มืออาชีพ" ก็คือ 10,000 ชั่วโมงแห่งการซ้อมนี่แหละ -- ในระบบการเรียน คือ ใครจะเป็น Doctor ได้ต้องเรียน 3 -5 ปี ขึ้นไป ซึ่งถ้านับก็ประมาณ 10,000 ชั่วโมง นั่นเอง

ผมอ่านประวัติ นักร้อง หน้าตาธรรดาคนหนึ่งที่ชื่อ "Rain" คือหน้าตา สุดธรรมดา "ไอ้ตี๋ดีๆนี่เอง--แต่สาว กรี๊ดสลบ..." พออ่านก็รู้สึกนับถือ ในความมุ่งมั่นที่เขาทุ่มเทชีวิตในวัยรุ่นทั้งหมดให้กับการเต้นและร้องเพลง (ซึ่งถ้านับก็ประมาณ 10,000 ชั่วโมง นั่นเอง) ทำให้เขากลายเป็น นักร้องที่ดังสุดๆ

-- ผมมองว่า การที่เราจะประสบความสำเร็จ ยิ่งต้องเกิดจากการ ((--ย่น 10,000 ชั่วโมง ให้ถึงเร็วที่สุด !!!)) คือ ถ้าเราฝึกได้วันละ 15 ชัวโมง ต่อวัน(ไม่มีหยุด 365 วัน) เราจะต้อง อุทิศ 2 ปี เต็มๆให้กับการฝึก

--ยิ่งถ้าการฝึก..มีครูที่ดีด้วย เช่น เราเต้นโดยมีอาจารย์ที่เก่ง หรือ ไปฝึกกับพวก นิโกร อยู่กิน เต้น แร็พ ตลอดสองปี "คุณอาจเป็น Rain!!! ก็ได้" ฮ่า ฮ่า...

(ผมชักอยากเป็น Rain แล้วซิ ...แต่ไม่รู้จะอึดได้ 15 ชั่วโมงต่อวัน ตลอด 2 ปีเต็มได้หรือไม่ "น่าคิดจริงๆ") แต่จริงๆ ก็อยากเป็น Tiger Woods เหมือนกัน แต่คงยากเพราะ Tiger Woods เขาโดนพ่อทรมานมาตั้งแต่ 2 ขวบ ฝึก 10 ชั่วโมงต่อวัน ตลอด 20 ปี ไม่มีวันหยุด เท่ากับว่าตอนนี้ ชั่วโมงการฝึกสะสมของ Tiger ได้เกิน 80,000 ชั่วโมงไปแล้ว --นั่นเท่ากับว่า ไม่มีใครในโลกที่จะฝึกได้เท่ากับ Tiger ในอายุที่เท่ากัน และนี่จึงทำให้ Tiger เป็นที่หนึ่งของโลก

-- วิธีที่จะทำให้ได้แบบ Tiger คือ คุณต้องเริ่มทรมานลูกคุณตั้งแต่ 1 ขวบ (ก่อน Tiger 1 ปี) และบังคับให้ลูกคุณตีกอล์ฟ วันละ 10 ชั่วโมง ตลอดระยะเวลา 20 ปี (ห้ามมีวันหยุด ..ถ้าหยุดเอาแซ่ฝาดหลัง !!!!)... ดังนั้นเมื่อลูกคุณอายุ 21 ปี เขาก็จะมีชั่วโมงการซ้อม 73,000 ชั่วโมง ผมเชื่อแน่ว่าด้วยชั่วโมงการซ้อมขนาดนี้ ไม่ว่าคุณ เลือกให้ลูกคุณเป็นอาชีพอะไร เขาก็จะเป็นที่หนึ่งของโลก ในอาชีฟนั้นๆอย่างแน่นอน

ผมเขียนมาถึงจุดนี้ เริ่มรู้สึกว่าโลกนี้มัน"บ้า...บ้า...บ้า" คือ ไม่มีอะไรที่ได้มา โดยที่เราไม่เสียอะไร จริงไหม --- ทุกอย่างล้วนแลกมาด้วยอีกสิ่งที่เสียไป

.... ดังนั้น ชีวิตแต่ละคนจึงต่างกัน อยู่ที่คุณเลือกเอง (แต่ใน Case ของ Tiger พ่อเขาเลือกให้เขา ตั้งแต่ 2 ขวบ จากนั้นเมื่อเขาโตขึ้น เขาก็เลือกที่จะทำมันต่อ และนี่เป็น The Making of Champion

--- ดังนั้น "เราๆท่านๆ ไม่ต้องเสียใจหรอกครับ ที่ไม่ได้เป็นที่หนึ่งของโลก ในด้านใด เพราะนั่น หมายถึงความทุกข์ระทม ขมขื่น ขาดชีวิต ที่คนปกติมี )......ผมถามว่า จากนี้ คุณจะเลือกอะไร -- และคุณจะเลือกอะไรให้ลูกคุณ ??? ...น่าคิด....

หนังสือ" Mandela's Way" ที่นายกอภิสิทธ์อ่าน

"ประวัติศาสตร์สร้างวีรบุรุษ หรือ วีรบุรุษสร้างประวัติสาสตร์" คือแค่ประโยคนี้"ก็โดน" คือมันไม่เห็นเกี่ยวอะไรกับผมเลย เพราะผมไม่ต้องการเป็นวีรบุรุษหรือ เป็นประวัติศาสตร์ แต่คุณ อภิสิทธิ์ไม่แน่ เพราะคุณอภิสิทธิ์อาจอยากเป็น "มะเร็ง"บ้าง เพราะ "เครียดแตก" ไม่รู้ว่าจะ ผ่าปัญหาทางการเมืองไทยอย่างไร ...เอาเป็นว่านั้นเป็นปัญหาของ "นายก"

--ผมว่าที่น่าสนใจกว่าคือ "เนลสัน แมนเดลา" (ประธานาธิปดีผิวดำคนแรกของแอฟริกาใต้ เจ้าของรางวัลโนเบลสาขาสันดิภาพ และเป็นบุรุษที่ทั่วโลกยกย่องต่อการต่อสู้ปลดปล่อยแอฟริกาใต้ ด้วยสันติวิธี) สิ่งที่น่าทึ่งในตัว"แมนเดลา"คือ เขาติดคุกถึง 27 ปี ดังนั้น สิ่งต่างๆที่เขาสำเร็จและได้รับการยกย่อง คือ ภาพหลังที่เขาออกจากคุกในวัย 70 กว่าปีแล้ว

--ภาพที่เราๆไม่เห็น คือ การติดคุกกว่าครึ่งชีวิตทำให้แม่ของเขามองว่าเขา เป็นคนขี้คุก และแม่ของเขาก็เสียชีวิตตั้งแต่ เขายังอยู่ในคุก นั่นหมายความว่า ภาพที่เขาสร้างให้แม่เขาเห็นเป็นเพียงภาพความผิดหวัง ไม่ใช่ภาพความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่เราทุกคนเห็น

จุดที่น่าสนใจคือ ชีวิต เราต้องการให้คนที่เรารักเห็นว่าเราสำเร็จ หรือ เราอยากให้คนอื่นเห็นมากกว่า ..ผมว่าประเด็นนี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง --คนที่ประสบความสำเร็จส่วนมาก ภายหลังจากที่ พ่อแม่ จากไปเสียแล้ว เช่น Rain นักร้องเกาหลีที่สำเร็จสูงภายหลังจากที่แม่เขาตายไปแล้ว

--- แต่ก็มีอีกหลายๆคนที่ประสบความสำเร็จโดยที่ พ่อแม่ ยังมีชีวิตอยู่ อย่าง Bill Gates ก็ใช่ อย่าง ผู้ก่อตั้ง Facebook มาร์ค ซุคคาเบิกค์ ก็ใช่ เพราะเขาเป็นเศรษฐีในวัยยี่สิบต้นๆ ..สิ่งที่"แมนเดลา" ได้กล่าวไว้ว่า "ชีวิตนั้นยาวไกล" เป็นอะไรที่ลึกซึ้งมาก เพราะแท้จริงแล้วความสำเร็จของแต่ละคนไม่สามารถกำหนดได้ ว่าคุณจะสำเร็จเมื่อใด จากตัวอย่างที่กล่าวมา บางคนก็สำเร็จแต่ยังหนุ่ม (แต่ตอนแก่ อาจตกอับก็ได้)

บางคนสำเร็จในบั้นปลาย เช่น "แมนเดลา" หรือ แม้แต่ "อองซาน ซูจี" ซึ่งตอนนี้ก็ยังสู้อยู่ ..เราไม่อาจกำหนดได้ว่า คนที่เราอยากจะโชว์ความสำเร็จ จะได้เห็นความสำเร็จของเราหรือไม่ ---ดังนั้น เมื่อเราไม่สามารถกำหนดอะไร เราจึงไม่ควรอยู่เพื่อ"ความสำเร็จ"

--หลายท่านอาจจะ(งง) ว่า ถ้าไม่อยู่เพื่อความสำเร็จเราจะอยู่เพื่ออะไร ..และนี่เองคือ ตัวปัญหา --ผมว่ามนุษย์เรามุ่งสร้าง"ความสำเร็จ" โดยลืมนึกไปว่า ชีวิตเราเกิดมาเพื่ออะไร --หลายคนบอก"ผมเกิดมาเพื่อเป็น ผู้ยิ่งใหญ่ แต่จะมีสักกี่คนที่จะได้เป็นผู้ยิ่งใหญ่ ...โลกนี้มีคนเป็นพันล้าน ..ทุกคนล้วนอยากรวย อยากยิ่งใหญ่ อยากมีอำนาจ --ผมถามหน่อยว่าปัญหาที่แท้จริง มันคือ คือ "ความอยากมี"จริงไหม ที่ทำให้คุณเป็นทุกข์ เป็น"มะเร็ง"

วันนี้เรามอง คุณอภิสิทธิ์ คุณทักษิณ คนนึงมีอำนาจ คนนึงมีเงิน แต่ทั้งสองคนก็ล้วนไม่สามารถได้ในสิ่งที่ตัวเองอยากได้ ..แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรที่ เขาสร้างการแตกหัก สร้างความเดือดร้อน --- จริงๆแล้วผมว่า วันนี้มนุษย์เรา ก้าวเกิน "ความพอดี" ปัญหามันอยู่ที่การแสวงหาเงินทองและอำนาจ จนเกินความจำเป็น สุดท้าย คนได้อยู่บ้านหลายร้อยล้าน (ไม่ใช่คุณ) แต่กลายเป็น "คนรับใช้" ....คนที่ได้ขับ Roll Royce คันงามสุดแพง (ไม่ใช่คุณ) แต่เป็น"คนขับรถ" ..พ่อแม่หลายคนหาเงินยากลำบาก เพียงเพื่อให้ลูกเอามาผลาญ -- แล้วความ"พอดีมันอยู่ตรงไหน"

คุณมี 20 บาท ก็อิ่มได้ ...ถ้ามีพันบาท ก็อาจได้กินของแพง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า มันอร่อยกว่าอาหาร 20 บาท หรือ มื้อละหมื่น..บางทียังอร่อยสู้ ส้มตำ ก๋วยเตี๋ยวเรือ ไม่ได้ และมัน"เพื่ออะไร" ยิ่งรวยกินของดีๆกลับอ้วน ท้ายสุด ไม่ได้ดี "อ้วน..น่าสมเพศ ..เป็นโทษไปอีก"

อ้าว..นอกเรื่องไปเยอะ กลับมาที่ "แมนเดลา" จริงๆคนผิวดำ อายุไม่ค่อยยืน พูดง่ายๆว่า อายุ 70 กว่าที่รุ่งสุดๆของ "แมนเดลา"เป็นอายุที่คนผิวดำส่วนใหญ่ตายไปแล้ว --ผมไม่เชื่อว่า 27 ปีในคุกของแมนเดลา เป็นชีวิตที่มีความสุข ถ้าดูให้ดี ช่วงเป็น ประธานาธิปดีตอนแก่ ก็ใช่ว่าจะมีความสุข

--สรุปทั้งชีวิต "แมนเดลา"ที่หลายคนยกย่องเป็นผู้ยิ่งใหญ่ แต่เจ้าตัว กลับหาความสุขไม่ได้เลย --ผมว่าชีวิตมันคือทางเลือก หากคุณเลือกด้านใดด้านหนึ่งมากเกินไป คุณก็จะเสียอีกด้านอย่างมากเช่นกัน ดังนั้น ผู้ยิ่งใหญ่ คนรวยมากๆ เขาต้องแลกกับชีวิต ที่หลายคน ไม่เลือกเดิน

..ดังนั้น ผมว่า การเดินทางสู่"ความยิ่งใหญ่"กลับเป็นคนทางที่ "สวนทางกับความสุข" ...ซึ่งไม่ว่าทางใด สุดท้ายก็ไม่ต่างกัน คือ ตาย ---มันคงจะไม่ได้เรื่องเท่าไหร่ที่ทั้งชีวิต เราจะเลือกแบบ "แมนเดลา" หรือ "อองซาน ซูจี" ที่สู้ เดี๋ยวเข้าคุก แล้วก็สู้ แล้วก็เข้าคุก

... ผมเลือกที่จะเดินในทางที่ผมมีความสุข ไม่จำเป็นว่าทางนั้นจะนำเราไปสู่ผู้ยิ่งใหญ่หรือไม่ก็ตาม ..ความสุขที่เราเข้าใจมักเป็นความสุขจาก"การให้" ไม่ใช่"การครอบครอง การมีรถหรู หรือบ้านแพง จึงไม่จำเป็นในการครอบครอง เพียงแค่ได้ลองก็อาจเพียงพอ การกำหนดชีวิตให้ลูกหลานอาจไม่ใช่สิ่งที่เขาเหล่านั้นต้องการ มันเป็น"ความสุข"หรือ "พันธนาการ"กันแน่..ทางใครทางมัน (เราเลือกเอง).... แต่ก็ไม่ควรกำหนดให้ใคร....

หนังสือ The Ascent of Money

ผมเพิ่งอ่าน "The Ascent of Money - Niall Ferguson"อ่านไปอ่านมาก็พลิกไปอ่านบทสุดท้าย ไปโดน บทปิดเกี่ยวกับนิยามความหมายของ"ตลาดเงิน" --คือ โดยปกติตั้งแต่เกิดมา ผมไม่เคยนึกเอะใจเลยว่า "เงิน คือ อะไร" แล้วทำไมเราต้องการมันมากๆ และก็ทำไม เงินสำหรับบางคนช่างหายาก"สุดๆ"

แต่สำหรับบางคนก็หาเงิน ง่ายๆ..."ทำไม" -- ไอ้คำพูดที่โดนมากๆจากหนังสือคือ การนิยามว่า ตลาดเงินเปรียบเสมือนกระจกที่ใช้สะท้อนถึง "การให้ค่าตัวเรารวมทั้งทรัพยากรที่เป็นประโยชน์รอบตัว"(งง) --ตอนแรกอ่านแล้วไม่เข้าใจ((มันลึก!!)) แต่พอนึกๆ ก็เริ่มเข้าใจ

... ยกตัวอย่างสมัยก่อน คุณเป็นเจ้าของที่ดินเยอะ ก็ไม่มีความหมาย หากไม่มีการพัฒนาเกิดบนที่ดิน--ที่ดินก็ไม่มีค่า ดังนั้น ก็"ไม่มีราคา" หรืออย่าง สมัยก่อน เป็นเจ้าของที่ดินที่มี แร่ยูเรเนียม ของประเทศออสเตรเลีย(ใครไปจับ"หินแร่"ก็เกิดเป็นโรคร้าย) กลายเป็นถูกมองว่า "เป็นผืนดินที่ถูกเทพเจ้าสาบไว้" แต่ปัจจุบัน พอมีการคิดค้น นิวเคียร์ กลับทำให้ แร่ยูเรเนียมมีคุณค่าขึ้นมาทันที จะเห็นได้ว่า การให้ค่าด้วย"เงิน" เป็นปัจจัยที่กำหนด สิ่งที่เกิดประโยชน์ต่อชีวิตของมนุษย์นั่นเอง ตัวอย่างล่าสุด เช่น Google จะไม่มีค่าเลย หากคนเล่น Internet ไม่ได้มีมากมายขนาดนี้

ดังนั้น คนที่รวย เช่น Bill Gates ก็คือ คนที่สามารถเป็นเจ้าของ ทรัพยากรที่เป็นประโยชน์ต่อชีวิตมนุษย์ให้ได้มากที่สุดนั่นเอง ( OS คืออะไรวะ ปัจจุบันหลายคนยังไม่เข้าใจอยู่ดี แต่ Bill Gates เขาผูกขาด ทุกคนต้องใช้ "รวยเลย"ว่างั้น..)--หลายคนอาจมองว่า "ง่ายๆ" แต่จริงๆมันไม่ง่าย --เพราะถ้ามันง่าย คนอื่นเขาก็เอา"ทรัพยากร"นั่นไปครอบครองหมดแล้ว ไม่เหลือถึงเราแน่นอน

-- ดังนั้น แสดงว่า การที่เราจะครอบครอง"ทรัพยากร" ได้มากมายในขณะที่คนอื่น"ไม่รู้" แสดงว่า "ทรัพยากร"นั่นๆ.. คนอื่นมองว่า "ไม่มีค่า" นั่นเอง --- (ฮ่า ฮ่า) แล้วอะไรล่ะที่ ดู"ไม่มีค่า"ในวันนี้ และมัน "มีค่า" ในวันข้างหน้า.. หลายคน(เริ่มคิด คิด...อะไรล่ะ)-- (ใช่แล้ว) --- ที่ดิน รกร้างในต่างจังหวัด "((หนองปรุ))-- อำเภอที่แห้งแล้งสุดในอีสาน ใช่ป่ะ

คือ ถ้าโชคดี ถนนอาจตัดผ่านที่ดินคุณ(จริงๆแทบเป็นไปไม่ได้) นอกเสียจากคุณเป็นรัฐมนตรีกระทรวง คมนาคม แล้วสั่งให้ตัดถนนผ่านที่คุณ ฮิ ฮิ... ไร้สาระ" --แต่ก็จริง "ที่ดิน" หลายที่คนมองข้าม แต่ท้ายสุดมันกลับมาแพงสุด

อย่าง"คุณตา"ผม ซื้อที่ไว้กลางนา ไกลเมืองสุดๆ อยู่แถว"รามอินทรา" ตั้งแต่ไร่ละร้อย (คุณลองนึกดู) ตอนนั้น ตาผมกะซื้อ ทิ้งๆ เพราะที่ดิน ถูกเป็น"ขี้" (สมัยก่อนพลเอกชาติชายเป็นนายก ที่แถวสุขุมวิท ยังไร่ละไม่กี่หมื่น ตอนนี้กี่ร้อยกี่พันล้าน) เอาเป็นว่า ไอ้ที่นั้น ปรากฏว่าวันดีคืนดี มีนายทุนใหญ่(บริษัท SC ASSET มาซื้อที่ใกล้กัน) และแล้วถนนใหญ่ก็ตัดผ่านที่ จากไร่ละร้อย ก็กลายเป็น ไร่ละหลายสิบล้าน --ขำไหม "ดวงครับ"

ลองนึกต่อว่า ถ้าซื้อที่ดินในวันนี้ แล้วในอนาคตจะ รวยได้เหมือน "คุณตา" ผมไหม --(ผมว่าฝันๆๆ) เพราะอะไรรู้ไหม ก็เพราะที่ดิน เดี๋ยวนี้ ตั้งแต่สมัยคุณ ชาติชายมาเป็นนายก ก็มีการปั่นราคาที่ดินเป็น "ล้านๆเท่า" และแล้ว ราคาที่ก็ไม่ได้ปรับลงไปจุดเดิมอีกเลย --(อ้าว คราวนี้ จะเหลืออะไรอีกที่คนอื่นมองว่า "ไร้ค่า"ในปัจจุบัน และมัน(อาจ)มีค่า"มากมาย"ในอนาคต.....(คุณว่าอะไร)---"หุ้นไง" .........